دانشگاه آزاد ا
2-3-1-2. سازگاري‌هاي تنفسي با تمرين 14
2-3-1-3. سازگاري‌هاي متابوليك 16
2-3-2. عوامل مؤثر بر توان هوازي بيشينه 16
2-3-2-1. شيوه‌ي تمرين 17
2-3-2-2. وراثت 18
2-3-2-3. وضعيت تمرين 19
2-3-2-4. جنسيت 19
2-3-2-5. اندازه و تركيب بدن 20
2-3-2-6. بلوغ 21
2-3-2-7. سن 21
2-3-3. تعيين فيزيولوژيك VO2 max و عوامل مؤثر آن 21
2-3-4. اندازه‌گيري VO2 max 22
2-4. تركيب بدني 23
2-4-1. اهميت ارزيابي تركيب بدن 28
2-4-2. روش‌هاي ارزيابي تركيب بدن 29
2-4-2-1. روش‌هاي آزمايشگاهي 29
2-4-2-2. روش‌هاي ميداني 32
2-5. تمرين هوازي 33
2-5-1. تمرين تداومي هوازي 34
2-5-2. تمرين تناوبي (اينتروال) 35
2-6. مروري بر تحقيقات پيشين 38
2-6-1. تحقيقات انجام شده در داخل كشور 38
2-6-2. تحقيقات انجام شده در خارج از كشور 44
فصل سوم: روش‌شناسي پژوهش 52
3-1. مقدمه 53
3-2. روش پژوهش 53
3-3. جامعه و نمونه آماري 53
3-4. متغيرهاي تحقيق 53
3-4-1. متغيرهاي مستقل 53
3-4-2. متغيرهاي وابسته 53
3-5. ابزار جمع‌آوري اطلاعات 54
3-6. روش‌هاي جمع‌آوري اطلاعات 54
3-6-1. مطالعه مقدماتي 54
3-6-2. نحوه‌ي اندازه‌گيري و ارزيابي تركيب بدني 55
3-6-3. نحوه اندازه‌گيري حداكثر اكسيژن مصرفي (VO2 max) 55
3-7. پروتكل اجرايي 55
3-8. روش‌هاي آماري پژوهش 56
فصل چهارم: تجزيه و تحليل داده 57
4-1. مقدمه 58
4-2. آمار توصيفي 58
4-2-1. وضعيت متغيرها در تمرينات هوازي تناوبي 59
4-2-2. وضعيت متغيرها در تمرينات هوازي تداومي: 59
4-3. آزمون فرضيه ها 61
4-3-1. فرض نرمال بودن داده ها 61
4-3-2. فرضيه اول 62
4-3-3. فرضيه ي دوم 63
4-3-4. فرضيه ي سوم 64
4-3-5. فرضيه‌ي چهارم 65
4-3-6. فرضيه‌ي پنجم 66
4-3-7. فرضيه‌ي ششم 67
فصل پنجم: نتيجه‌گيري 68
5-1. مقدمه 69
5-2. خلاصه تحقيق 69
5-3. بحث و بررسي فرضيه‌ها 70
5-4. نتيجه‌گيري نهايي 72
5-5. پيشنهادات برخاسته از تحقيق 72
5-6. پيشنهاداتي براي تحقيقات آينده 72
فرم رضايت نامه 73
فهرست منابع 74
الف: منابع فارسي 74
ب: انگليسي 76
Abstract 79

چكيده
هدف از تحقيق حاضر، بررسي و مقايسه تأثير هفت هفته تمرينات هوازي تداومي و تناوبي بر توان هوازي و تركيب بدن دختران غير ورزشكار 13 تا 17 ساله مي‌باشد. بدين منظور 22 دانش‌آموز غير ورزشكار با ميانگين سني 2 ± 15 سال،وزن700/49كيلوگرم، قد 85/158 سانتي‌متر و BMI79/19 كه تجربه‌اي در هيچ يك از رشته‌هاي ورزشي نداشته‌اند، انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه تمرين تداومي هوازي (11 نفر) و تمرين تناوبي هوازي (11نفر) تقسيم شدند. هر كدام از دو گروه تجربي، به مدت 7 هفته با 3 جلسه تمرين در هفته به مدت هر جلسه 30 دقيقه ـ گروه تمرين تداومي با شدت 65-60 درصد حداكثر ضربان قلب و گروه تمرين تناوبي با شدت 75 -70 درصد ـ به تمرين پرداختند. در مرحله پيش آزمون و پس آزمون جهت سنجش توان هوازي از آزمون كوپر و تركيب بدن آنها با دستگاه آناليز تركيب بدن برآورد گرديد. يافته‌هاي حاصل از اين پژوهش، نشان داد كه 7 هفته تمرين تداومي هوازي، بر توان هوازي و تركيب بدن تأثير معني‌دار داشته است. همچنين هفت هفته تمرين تناوبي هوازي باعث تفاوت معني‌دار بر توان هوازي شده است ولي تأثير معني‌داري بر تركيب بدن نداشته است. در مقايسه اين دو روش با هم از نظر تأثير نوع تمرين بر توان هوازي و تركيب بدن نيز طبق يافته‌هاي پژوهش، مي‌توان گفت بين هفت هفته تمرين هوازي تداومي و تمرين هوازي تناوبي از لحاظ تركيب بدني و توان هوازي اختلاف معني‌داري وجود ندارد.
واژگان كليدي: دختران غير ورزشكار، تمرين تداومي هوازي، تمرين تناوبي هوازي، توان هوازي، تركيب بدن

فصل اول: كليات تحقيق
كليات تحقيق

1-1. مقدمه
هدف اصلي تربيت بدني (كه با هدف كلي آموزش و پرورش يكسان است) تربيت همه جانبه‌ي كودكان و جوانان به عنوان افراد مفيد و مسئوليت‌پذير جامعه است. بنابراين برنامه‌هاي تربيت‌بدني از نظر پرورش صحيح كودكان و جوانان بايد داراي ويژگي‌هايي باشد كه از آن جمله مي‌توان بدين نكته اشاره نمود كه بايد فرد را از نظر آمادگي بدن به سطح مطلوب برساند، يعني بتواند آمادگي و كارآيي بدن را تضمين كند. همچنين فرد بتواند به كمك آن در كاربرد بدن خود تسلط كامل داشته باشد و مهارت‌هاي لازم را كسب نموده و آن را تقويت نمايد.
آمادگي جسماني جوانان يك امر بنياني و اساسي است كه سلامت و قدرت افراد و اجتماع را تضمين مي‌كند، بايد گفت قدرت كارآيي بدن جز از راه تربيت بدني، از هيچ برنامه‌ي تربيتي ديگري حاصل نمي‌شود. شخصي كه قدرت و كارآيي لازم بدني دارد، قادر است وظايف و كارهاي روزانه خود را بدون خستگي انجام دهد و توانايي لازم را براي گذراندن اوقات فراغت يا مقابله با پيشامدهاي ناگهاني به دست آورد. نيرو، قدرت، استقامت، چابكي، انعطاف‌پذيري و سرعت از ويژگي‌ها و صفات اصلي كارآيي بدن است كه بايد ضمن اجراي برنامه‌هاي ورزشي طرح‌ريزي شده، حاصل شود.
صفت بارز ديگر آمادگي بدن، زيبايي اندام است. برنامه اين قسمت نيز بايد با توجه خاص به اندام و تناسب عضله‌ها همراه باشد؛ همچنين نسبت به تغذيه كودكان و نوجوانان نيز بايد توجه خاص شود. برنامه كارآيي بدن بايد طوري تنظيم شود كه سلامت و نيروي بدن را براي ساليان متمادي تضمين كند و انجام دادن فعاليت‌هاي بعد از دوره‌ي تحصيلي را تقويت كند.
1-2. بيان مسئله
فن‌آوري و مدرنيزه شدن زندگي و همچنين گسترش زندگي شهري و فرهنگ آپارتماني، اگر چه از بسياري جهات، رفاه و آسايش را براي بشر امروزي به ارمغان آورده است، اما از طرف ديگر با كاهش تحرك و فعاليت بدني همراه بوده و سلامت جسماني و آمادگي قلبي عروقي انسان را تحت تأثير قرار داده است. زندگي شهري تا حدود زيادي چرخه‌ي طبيعي زندگي و خصوصاً فعاليت‌هاي حركتي را محدود كرده و انسان امروزي را به واسطه‌ي فقر حركتي، در معرض ابتلاء به بيماري‌هايي همچون افزايش فشار خون، افزايش چربي و عوارضي چون چاقي، تغيير شكل وضعيتي استخوان‌ها، ضعف عضلاني و ضعف عمومي در مقابله با انواع بيماري‌ها قرار داده است (پيروي، 1383).
كودكان و نوجوانان بايد هر روز به فعاليت‌هاي منظم و سخت ورزشي بر اساس قدرت بدني‌شان وادار شوند تا قدم‌هاي صحيح، به سوي آمادگي و كارآيي بدن برداشته شود. توجه به كارآيي بدن موجب مي‌شود استخوان‌ها، پِي‌ها و عضله‌هاي بدن براي اجراي حركات و فعاليت‌ها نيرومند شود. دستگاه‌هاي تنفس و جريان خون نيز تا حد بسياري از اجراي برنامه‌ها و حركت‌هاي صحيح ورزشي سود مي‌برند. هر چه برنامه‌هاي متناسب ورزشي، زودتر و در سنين كمتري اجرا شود، ابتلاي به امراض قلبي و ديگر نارسايي‌ها كمتر خواهد بود. ارتباط بين آمادگي بدن و سرعت انتقال، يادگيري، انضباط، سازگاري با محيط، ايجاد صفات اجتماعي و تعاون با ديگران غير قابل ترديد است و بايد مربيان به آن توجه نمايند، مهارت‌هاي بدني زاييده‌ي قدرت، استقامت و چابكي بدن است و با اجراي برنامه‌هاي صحيح ورزشي به دست مي‌آيد (پيروي، 1383).
1-3. ضرورت و اهميت
تأثير ورزش بر سلامتي جسم و روح و روان دانش‌آموزان حياتي بوده و فعاليت‌هاي ورزشي سبب توسعه‌ي مهارت‌هاي رواني ـ حركتي و افزايش آمادگي جسماني دانش‌آموزان مي‌شود و گامي مؤثر در ارتقاي بهداشت رواني دانش‌آموزان است. دانش‌آموزي كه قدرت و كارآيي لازم بدني را دارد قادر است وظايف و كارهاي روزانه‌ي خود را بدون احساس خستگي انجام دهد و توانايي لازم را براي گذراندن اوقات فراغت يا مقابله با پيش‌آمدهاي ناگهاني به دست آورد. چنين فردي از بيماري‌ها و نارسايي‌ها و نواقص جسماني به دور خواهد ماند و استقامت، چابكي، انعطاف‌پذيري و سرعت از ويژگي‌هاي اوست (شيرزادي، 1392).
طي بررسي‌هاي انجام شده، متأسفانه كودكان و نوجوانان به طور كامل فعال و با تحرك نيستند، پس ضروري است بچه‌ها به ورزش‌هايي بپردازند كه براي بهبود سلامتي و ارتقاي سطح سلامت آنها مفيد باشد. در همين راستا نكته‌ي مهم اين است كه اولياي مدارس با هماهنگي والدين با توجه به عوامل مختلفي مانند سن، توانايي فيزيكي، سابقه‌ي بيماري‌هاي خانوادگي و وضعيت سلامتي كودك، ورزش مناسب دانش‌آموز را انتخاب نمايند و يكي از اهداف اصلي متخصصان اين است كه بتوانند 30 دقيقه ورزش سبك و آرام را در اكثر روزهاي هفته دانش‌آموزان بگنجانند و به ايجاد فرهنگ سلامت در روحيه‌ي دانش‌آموزان كمك نمايند. لازم به ذكر است تحقيقات متعدد در مورد تأثير ورزش بر روي رشد و آمادگي جسماني و همچنين نشاط دختران نشان دادند كه دختراني كه ورزش مي‌كنند داراي بدني انعطاف‌پذير و فعال هستند (شيرزادي، 1392).
لذا با توجه به اهميت ورزش دانش‌آموزان و اثرات مفيد آن بر جنبه‌هاي مختلف سلامت افراد، مي‌توان به لزوم پرداختن به ورزش دختران دانش‌آموز كه مادران جامعه‌ي فردا مي‌باشند و سلامت آنها به سلامت عمومي جامعه كمك شاياني مي‌كند، پي‌برد و فقر حركتي را كه پيامد زندگي متمدن امروزي است و عامل بسياري از ناراحتي‌هاي جسمي و رواني از جمله بيماري سرخرگ كرونري، فشار خون بالا، چاقي، پوكي استخوان، ديابت، فشار رواني و بيماري بي‌خوابي و همچنين كمر درد مي‌باشد را به حداقل رسانيد و ريشه‌كن نمود (رجبي، 1384).
آمادگي جسماني كه عبارت از بالا بردن قابليت‌هاي جسماني فرد از طريق تمرينات مختلف ورزشي جهت دستيابي به اهداف مشخص سلامتي و قهرماني است و مي‌توان آن را به انجام دادن كارهاي روزمره بدون خستگي و صرف انرژي زياد نيز نسبت داد (آقا علي‌نژاد، 1391)، داراي اجزاء متعددي است كه از مهمترين فاكتورهاي آن استقامت قبلي ـ عروقي است، كه در تحقيقات انجام شده مشخص گرديده است كه پسران بر خلاف دختران از نظر وضعيت آمادگي قبلي تنفسي شرايط نسبتاً خوبي دارند و ميزان فقر حركتي در دختران بيشتر از پسران است و بايد براي كاهش آن چاره‌انديشي نمود (رجبي، 1384).
از طرفي تركيب بدن كه از ديگر فاكتورهاي آمادگي جسماني مرتبط با سلامتي است نيز با تمرينات هوازي قابل كنترل مي‌باشد، زيرا درصد بالاي چربي بدن عامل مهمي در فقدان آمادگي جسماني مرتبط با سلامتي است. افرادي كه وزن بدن آنها بر حسب سن و جنس و قامت از مقادير 10 تا 20 درصد وزن مطلوب خود اضافه وزن دارند به عنوان افراد چاق و افرادي كه 50 درصد بيشتر از وزن مطلوب خود اضافه وزن دارند به عنوان افراد فوق‌العاده چاق شناخته مي‌شوند (ساجدي، 13).
لذا در پژوهش حاضر به بررسي ارتباط بين انجام ورزش‌هاي هوازي تداومي و تناوبي بر استقامت قلبي تنفسي و تركيب بدني دختران نوجوان پرداخته مي‌شود تا از نتايج حاصل بتوان گامي در جهت ارتقاء سلامت و تندرستي آنان برداشت.
1-4. اهداف تحقيق
1-4-1. هدف كلي
بررسي و مقايسه‌ي تأثير هفت هفته تمرينات هوازي تداومي و تناوبي بر تركيب بدني و توان هوازي دانش‌آموزان دختر غير ورزشكار 13 تا 17 ساله.
1-4-2. اهداف اختصاصي
1. بررسي هفت هفته تمرين هوازي تداومي بر تركيب بدني دانش‌آموزان دختر نوجوان غير ورزشكار.
2. بررسي هفت هفته تمرين هوازي تداومي بر توان هوازي دانش‌آموزان دختر نوجوان غير ورزشكار.
3. بررسي هفت هفته تمرين هوازي تناوبي بر تركيب بدني دانش‌آموزان دختر نوجوان غير ورزشكار.
4. بررسي هفت هفته تمرين هوازي تناوبي بر توان هوازي دانش‌آموزان دختر نوجوان غير ورزشكار.
5. مقايسه هفت هفته تمرين هوازي تناوبي و تداومي بر تركيب بدني دانش‌آموزان دختر نوجوان غير ورزشكار.
6. مقايسه هفت هفته تمرين هوازي تناوبي و تداومي بر

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید