مقام صلاحیتدار دولت فرستنده به وزارت امور‌خارجه دولت پذیرنده یا مقامی که از طرف آن وزارتخانه تعیین شده اعلام می‌گردد. معمولاً این اعلام قبلاً انجام می‌شود.
‌دولت پذیرنده می‌تواند پذیرش شخصی را به عنوان متصدی موقت پست کنسولی در صورتی که شخص مزبور مأمور دیپلماتیک و یا مأمور کنسولی‌دولت فرستنده در دولت پذیرنده نباشد – منوط به رضایت خود نماید.
3 – مقامات صلاحیتدار دولت پذیرنده متصدی موقت پست کنسولی را مورد مساعدت و حمایت خود قرار خواهند داد و در مدت تصدی مقررات این‌کنوانسیون به همان نحو که شامل حال رییس پست کنسولی مربوطه می‌گردد در مورد او مجری خواهد بود. لیکن دولت پذیرنده ملزم به اعطای‌تسهیلات و مزایا و مصونیتهایی که برخورداری از آنها از طرف رییس پست کنسولی منوط به شرایطی است که متصدی موقت پست کنسولی واجد‌شرایط نیست نخواهد بود.
4 – در صورتی که یکی از اعضای دیپلماتیک مأموریت دیپلماتیک دولت فرستنده نزد دولت پذیرنده – طبق شرایط پیش‌بینی شده در بند 1 این ماده‌توسط دولت فرستنده به سمت متصدی موقت پست کنسولی برگزیده می‌شود – مشروط به این که این امر مورد اعتراض دولت پذیرنده واقع نشود -‌کماکان از مصونیتها و مزایای دیپلماتی که برخوردار خواهد بود.

ماده 16 – حق تقدم بین رؤسای پستهای کنسولی
1 – تقدم رؤسای پستهای کنسولی در هر طبقه به ترتیب تاریخ اعطای روانامه خواهد بود.
2 – معذالک هرگاه رییس یک پست کنسولی پیش از دریافت روانامه برای انجام وظایف خود به طور موقت پذیرفته شود – حق تقدم او طبق تاریخ‌پذیرش موقت تعیین خواهد شد و این حق بعد از اعطای روانامه محفوظ خواهد ماند.
3 – ترتیب تقدم بین دو یا چند رییس پست کنسولی که در یک تاریخ روانامه یا پذیرش موقت دریافت داشته‌اند طبق تاریخی که حکم مأموریت اسناد‌مشابه یا اعلامیه انتصاب (‌مذکور در بند 3 ماده 11) به دولت پذیرنده تقدیم شده – تعیین می‌گردد.
4 – متصدیان موقت پستهای کنسولی از نظر تقدم بعد از عام رؤسای پستهای کنسولی قرار می‌گیرند ولی تقدم بین خود آنها طبق تاریخی خواهد بود که‌در آن تاریخ بنابر اعلامیه‌ای که به موجب بند 2 ماده 15 داده می‌شود به عنوان متصدی موقت پست کنسولی مشغول انجام وظیفه شده‌اند.
5 – مأموران کنسولی افتخاری که ریاست پستهای کنسولی را به عهده دارند در هر طبقه پس از رؤسای کاریری پستهای کنسولی قرار می‌گیرند و ترتیب‌تقدم آنها طبق مقررات بندهای فوق خواهد بود.

6 – رؤسای پستهای کنسولی بر مأموران کنسولی که چنین مقامی را ندارند مقدم خواهند بود.

ماده 17 – انجام اعمال دیپلماتیک توسط مأموران کنسولی

1 – در قلمرو دولتی که دولت فرستنده در آن مأموریت دیپلماتیک نداشته و مأموریت دیپلماتیک دولت ثالثی نیز نمایندگی آن را به عهده ندارد مأمور‌کنسولی می‌تواند با رضایت دولت پذیرنده و بدون آن که در وضع کنسولی اول تغییری حاصل شود به انجام اعمال دیپلماتیک مجاز گردد.
‌انجام اعمال دیپلماتیک توسط یک مأمور کنسولی به هیچ وجه حق تقاضای استفاده از مزایا و مصونیتهای دیپلماتیک را به او نمی‌دهد.
2 – مأمور کنسولی می‌تواند – پس از اعلام به دولت پذیرنده – نمایندگی دولت فرستنده را در هر یک از سازمانهای بین‌الدول عهده‌دار گردد در این‌سمت مأمور حق برخورداری از مزایا و مصونیتهایی را که به موجب عرف بین‌المللی یا به موجب موافقتنامه‌های بین‌المللی به چنین نماینده‌ای اعطا‌می‌گردد – خواهد داشت.
‌لیکن در مورد انجام وظایف کنسولی توسط او – از مصونیت قضایی بیش از آن چه که به موجب کنوانسیون حاضر مأمور کنسولی اعطاء می‌شود -‌برخوردار نخواهد بود.

ماده 18 – انتصاب شخص واحدی از طرف دو یا چند دولت به عنوان مأمور کنسولی.
‌دو یا چند دولت می‌توانند با رضایت دولت پذیرنده شخص واحدی را به عنوان مأمور کنسولی خود نزد دولت پذیرنده منصوب نمایند.

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند


ماده 19 – انتصاب کارکنان کنسولی
1 – مشروط به رعایت مقررات مواد 20 و 22 و 23 دولت فرستنده در انتخاب کارکنان کنسولی آزاد است.
2 – دولت فرستنده در مهلت کافی نام و نام خانوادگی و طبقه و رتبه کلیه مأموران کنسولی به جز رؤسای پست کنسولی را به دولت پذیرنده اعلام‌می‌نماید.
‌تا این دولت به تواند در صورت تمایل – حقوقی را که به موجب بند 3 ماده 23 به او اعطاء شده است – اعمال کند.
3 – در صورتی که قوانین و مقررات دولت فرستنده ایجاب کند – این دولت می‌تواند جهت مأمور کنسولی که رییس پست کنسولی نباشد – از دولت‌پذیرنده تقاضای صدور روانامه نماید.
4 – هرگاه قوانین و مقررات دولت پذیرنده ایجاب کند – این دولت می‌تواند به مأمور کنسولی که رییس پست کنسولی نباشد – روانامه اعطاء نماید.

 

دیدگاهتان را بنویسید