تحلیل ژئوپلیتیک جنوب شرقی ایران با تاکید بر مهاجرت اتباع خارجی

قسمتی از متن پایان نامه :

  • آمارهای جهانی مهاجرت

آمارهای مهاجرت به افرادی تصریح می کند که از یک کشور به به کشور دیگری، برای مثال، مهاجران نسل اول، مهاجرت کرده‌اند. در موارد غیر رسمی، اصطلاحاتی مانند، «مهاجر»، یا «خارجی» اغلب برای نشان دادن ویژگیهای نژادی و قومی اقلیتهای مهاجران، بدون در نظر داشتن محل تولد یا شهروندی آنها بهره گیری می گردد.

برطبق «گزارش منشی گری عمومی سازمان مهاجرت بین‌المللی و توسعه» بیشتر مهاجران بین‌المللی در کشورهای توسعه یافته دارای درآمد بالا یعنی در حدود ۹۱ میلیون در سال ۲۰۰۵ می‌باشند. کشورهایی که درآمد کم یا کمتر از حد متوسط را دارند، دارای ۵۱ میلیون مهاجر بین‌المللی می‌باشند. تعداد کل مهاجران بین‌المللی در ایالات متحده آمریکا در بیشترین حد آن، یعنی ۳۹ میلیون نفر می باشد. بالاترین درصد مهاجران در نیروی کار و کارگران در کشورهای حوزه خلیج فارس محاسبه شده که ۹۰٪ در امارات متحده عربی، ۸۶٪ در قطر، ۸۲٪ در کویت، ۶۴٪ در عمان که این جریان مهاجرت فقط از کشورهای فقیر به کشورهای ثروتمند نمی‌باشد: در حدود یک سوم مهاجران بین المللی از یک کشور توسعه یافته به کشور دیگری مهاجرت می‌کنند. در اروپا، فقط لوکزامبورگ این اندازه را با ۴۵٪ نیروی کار خارجی دارد. در کشور سویس، ۲۲٪ از نیروی کار از خارجیان تشکیل می گردد، اما در کشورهای دیگر اروپایی، کمتر از ۱۰٪ خارجی هستند (کلمه خارجی معادل کلمه مهاجر نیست). در ۴۱ کشور، بیش از یک پنجم جمعیت از مهاجران خارجی تشکیل شده‌می باشد.

 

2-11-1- آمارهای مهاجرت‌کنندگان به کشور ایران

بیشترین مهاجرانی که طی سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۳ به ایران آمده‌اند از کشور افغانستان با تعدادی بالغ‌بر دو میلیون و سیصد هزار نفر در سال دو هزار و سیزده را شامل می گردد و بعد از آن کشورهایی نظیر؛ عراق، پاکستان، آذربایجان، ترکمنستان، ارمنستان و ترکیه در رتبه‌های بعدی قرار دارند. تقریبا تمام مهاجران ساکن در ایران را در تمام این سال‌ها را اهالی افغانستان تشکیل داده‌اند. تعداد این افراد از سه میلیون نفر در سال هزار و نهصد و نود به دو میلیون نفر در سال دو هزار رسید، سپس در سال دو هزار و ده با اندکی افزایش به دو میلیون و در سال دو هزار و سیزده با اندکی کاهش به دو میلیون و سیصد هزار نفر رسید. پس از افغانستان، بیشترین مهاجر را در طی ۲ دهه اخیر از عراق به ایران آمده‌اند که البته در سال هزار و نهصد و نود تعداد این افراد نهصد و شصت هزار نفر بوده که در سال دو هزار تقریباً به یک‌دوم یعنی رقم پانصد و بیست هزار نفر رسیده و در سال دو هزار و ده با کاهش چشمگیری به تنها هشتاد هزار نفر رسیده می باشد. اما مهاجران پاکستانی از تعداد ده هزار نفر در سال هزار و نهصد و نود در سال دو هزار به کمتر از ده هزار نفر رسیده و سپس با سیر روندی صعودی در سال دو هزار و ده به سی هزار نفر افزایش‌یافته می باشد. اهالی آذربایجان نیز که در سال هزار و نهصد و نود و دو هزار و ده تنها کمتر از هزار نفر در ایران ساکن بوده‌اند، تعدادشان در سال دو هزار و ده به ده هزار نفر رسیده می باشد. پس از این کشورها ترکمنستان، ارمنستان و ترکیه بیشترین تعداد مهاجر را در ایران دارند که تعداد این گروه‌ها از سال دو هزار و ده رو به فزونی گذاشته اما تعداد هرکدام هنوز کمتر از ده هزار نفر می باشد. در طی این سال‌ها طریقه مهاجرت خارجیان به ایران سیری نزولی را طی کرده به طوری که تعداد مهاجران در ایران از تعداد چهار میلیون و دویست و نود هزار نفر در سال هزار و نهصد و نود، در سال دو هزار به دو میلیون و هشتصد هزار نفر، در سال دو هزار و ده به دو میلیون و ششصد و نود هزار نفر و سرانجام در سال دو هزار و سیزده به دو میلیون و ششصد و پنجاه هزار نفر رسیده می باشد.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

 

آیا ورود اتباع خارجی از سمت مرزهای جنوب شرق ایران از لحاظ جغرافیای سیاسی تاثیری بر روابط

بین دو کشور و نیز مسائل منطقه ایی گذاشته می باشد؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه